از آثار دوران تاریخی ـ اسلامی است که در ۳۲ کیلومتری شامل غربی شهر مهر و در کنار روستای شلدان قرار دارد. این محوطه در بخش کوهپایه‌ای واقع شده و رودخانه فصلی کنه از پانصد متری جنوب آن می‌گذرد. بقایای معماری این بنا بر فراز تپه‌ای طبیعی به ارتفاع ۲۸ متر قرار دارد. وسعت این محوطه در حدود یک هکتار است و از ارتفاع آثار معماری موجود در سطح آن در برخی از قسمت‌ها، در حدود ۳۰ سانتی‌متر باقی مانده است. آثار معماری این محوطه از سنگ‌های قلوه و ملاط گچ تشکیل شده است. در این محوطه سفال‌هایی یافته شده که به رنگ خاکستری و خاکستری مایل به قرمز با نوارهای کنده مواج و موازی تزیین شده هستند. استفاده از این نوع شیوه تزیین در اواخر دوره ساسانی و اوایل اسلام، در اغلب محوطه‌ها رواج داشته است. هم‌چنین برخی سفال‌ها متعلق به بدنه ظرفی است که سطح آن با لعاب آبی ـ سبز دوره ساسانی ـ اسلامی تزیین شده است و نیز متعلق به کاسه‌ای لبه نازک است که سطح آن با لعاب آبی ـ سفید دوره صفوی تزیین شده است. بقایای قلعه شلدان در تاریخ ۲۴/۴/۱۳۸۲ با شماره ۹۲۰۸ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.

منابع: اسناد سازمان میراث فرهنگی استان فارس / تحقیقات میدانی.
کوروش کمالی سروستانی