از قبرستانهای دوره اسلامی مهر است که در فاصله ۲۲ کیلومتری شمال غربی شهر مهر و در کنار روستای فال قرار دارد. این محوطه در حاشیه دشت واقع شده و محدوده آن ده هکتار است.این محوطه نخستین بار در سال ۳۳ـ۱۹۳۲ توسط سراورل اشتاین شناسایی و معرفی شد. پس از وی در سال ۱۹۷۷، هاینس گبه به توصیف برخی از سنگگورهای آن پرداخته است.
از این گورستان هماینک تنها ۵۰ قطعه سنگ گور باقی مانده است. سنگگورها در سرتاسر محوطه پراکنده است و تعدادی از آنها در دیوار ساختمانهای اطراف محوطه به کار رفته است. سنگ گورهای موجود نیز اغلب یا شکسته شده و یا این که در اثر فرسایش قابل خواندن نیست. این سنگ گورها صندوقی شکل و در اندازههای مختلف ساخته شده است. سطوح جانبی و سطح بالای این سنگ گورها به انواع خطوط ثلث، نسخ و اشکال هندسی مزیّن است. مضمون عبارات نوشته شده در سطح آنها به ترتیب آیات قرآنی در سطح جانبی، نام شخص و یا تاریخ دفن در بخش پیشانی سنگ گور و نام استاد سازنده و یا چند بیت شعر فارسی در سطح بالای این سنگ گورها حک شده است. تاریخهای ذکر شده در سنگها از سده هشتم شروع شده و تا سده یازدهم هجری ادامه مییابد.این قبرستان در تاریخ۲۴/۴/۱۳۸۲ با شماره ۹۲۰۹ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
منابع: اسناد سازمان میراث فرهنگی استان فارس / تحقیقات میدانی.
کوروش کمالی سروستانی