مسجد جامع سوریان

دانشنامه آثار تاریخی ۲ دقیقه مطالعه

 مسجد کوچکی از قرن ششم هجری قمری (دوره دیلمیان) است که در شهر سوریان شهرستان بوانات فارس قرار دارد.

مسجد جامع سوریان

در این مسجد منبر منبت‌کاری شده‌ای وجود داشته که دارای اهمیت هنری است. این منبر چوبی در سال ۷۷۱ هجری قمری به فرمان خواجه عزالدوله مظفرالملک از میراث خواجه سعد بن محمد ساخته شده است. منبر چوبی بزرگ این مسجد دارای کتیبه‌ای به خط ثلث است و قسمتی از آیه ۲۵۵ سوره بقره بر فراز منبر حکاکی شده است. برای جلوگیری از صدمه به منبر و به دلیل ناپدید شدن بخش‌هایی از این منبر تاریخی، در سال ۱۳۱۴ هجری شمسی این اثر به موزه ایران باستان انتقال یافته است.

مسجد جامع سوریان

 این منبر امروزه در موزه ایران باستان در بخش آثار دوره اسلامی به شماره ۳۲۷۶ نگهداری می‌شود.مسجد جامع سوریان در تاریخ ۱۲/۱۲/۱۳۱۵ با شماره ۲۸۲ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.

منابع: اقلیم پارس، سید محمدتقی مصطفوی، نشر تابان، تهران، ۱۳۶۴، ص ۸ / دایره‌المعارف بناهای تاریخی ایران در دوره اسلامی، مساجد، پژوهشگاه فرهنگ و هنر اسلامی، ۱۳۷۸، ص ۱۶۹ / دایره‌المعارف فارسی، غلامحسین مصاحب، شرکت سهامی کتاب‌های جیبی، ۱۳۵۶، ج ۲، ص ۲۷۶۵ / شیراز و فارس، اداره سیر و سیاحت و اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس، شیراز، ۱۳۷۱، ص ۴۵ / فارس، جهانگردی و توسعه، مرکز انفورماتیک و مطالعات توسعه، بنیاد فارس‌شناسی، ۱۳۷۲، ص ۲۰ / فرهنگ جغرافیایی آبادی‌های کشور جمهوری اسلامی ایران: آباده سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، تهران، ۱۳۷۲، ص ۷۳ / مراکز فرهنگی فارس، مرکز انفورماتیک و مطالعات توسعه، سازمان برنامه و بودجه استان فارس، ۱۳۷۲، ج ۱، ص ۱۱۱ / معماری ایران (دوره اسلامی)، به کوشش محمدیوسف کیانی، جهاد دانشگاهی، تهران ۱۳۶۶، دوره اسلامی، ج ۲، ص ۸.
کوروش کمالی سروستانی