از خانههای اواخر دوران قاجاریه در شیراز است که در گذر مجاور ضلع جنوبی مسجد نو در میدان احمدی واقع شده است.در ضلع جنوبی این خانه، شاهنشینی با تزییناتی همچون نقاشی در بدنه و سقف و آینهخانه با ازارهای از آینه وجود دارد. دو اتاق در دو سوی شاهنشین وجود دارد که یکی دارای سقف نقاشی شده و بادگیر است و دیگری دارای تیرهای نقاشی شده سقف و شومینه گچبری است. در این نقاشیها طرحهای گل و بوته و نیز تصاویری از چهره زنان و تصاویری از قصرهایی به سبک اروپایی دیده میشود. ضلع شرقی و غربی خانه نیز دارای اتاقهای متعدد و نیز بخشهای اندرونی خانه میباشد.تزیینات این بنا دربرگیرندۀ دریچههای مشبک چوبی، به صورت ارسی با شیشههای رنگی، طاقهای مقرنس کاری شده، درهای منبت و معرق کاری شده و گچبری است.این بنا در سال ۱۳۸۳ مورد مرمت قرار گرفت و در سال ۱۳۸۴ توسط سازمان میراث فرهنگی و گردشگری فارس به موزه آرشیو” آواها و نواها” تبدیل گردید که در برگیرندۀ بخشهای مختلفی چون اتاق شنیداری، دیداری، آرشیو صوتی، تصویری، گالریساز، گالری اسناد دست نوشتههای استادان موسیقی، کارگاه ساخت ساز سنتی، تالار موسیقی و… میباشد.خانه منطقینژاد در سال ۱۳۵۲ با شماره ۱۴۹۰ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
منابع: اسناد سازمان میراث فرهنگی فارس / تحقیقات میدانی.
کوروش کمالی سروستانی
