از آثار تاریخی دوران قاجاریه است که در شیراز، بولوار سیبویه، روبهروی امامزاده ابراهیم(ع) و در داخل قبرستان دارالسلم واقع شده است. این چهارطاقی یک آرامگاه خانوادگی است.در این چهارطاقی در پی بنا از سنگ استفاده شده است. بر بالای پی سنگی از آجر و تزیینات کاشی معرق استفاده گردیده و در گلوگاه این چهارطاقی از یک ردیف سنگ به شکل افقی استفاده شده که در اصل جدا کننده قسمت سقف از بدنه است. سقف بنا از یک گنبد نسبتاً کوچک با استفاده از آجر و گل و گچ تشکیل شده است. در زیر این چهارطاقی زیرزمینی است که محل آرامگاه میباشد. در داخل چهارطاقی محوطه نسبتاً بازی است که از آن جهت مراسم تدفین استفاده میشده است. در کنار هر طاق یک ردیف پلکان جهت ورود به مرکز چهارطاقی ایجاد شده است. در داخل چهارطاقی در چهار گوشه آن جای خالی احتمالی کتیبهها میباشد. ارتفاع این چهارطاقی از نوک گنبد در حدود ۷ متر میباشد. در حال حاضر این چهارطاقی تبدیل به مخروبهای شده و قسمتی از کاشیهای معرق آن در حال ریزش میباشد.در گذشته از این چهارطاقی به عنوان محل برگزاری مراسم مختلف مربوط به تدفین اموات استفاده میشده.در این بنا از تزیینات کاشی به صورت معرق و به اشکال لوزی استفاده شده است. کاشیهای معرق مورد استفاده در این بنا به رنگ سیاه و فیروزهای است. شیوه کاربری این کاشیها در بنا به صورت عمودی و به شکل لوزی است. تاکنون هیچ تعمیری در این بنا صورت نگرفته است.این بنا در تاریخ ۱۳/۵/۱۳۸۰ با شماره ۴۵۱۷ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
منابع: اسناد سازمان میراث فرهنگی استان فارس / تحقیقات میدانی.
کوروش کمالی سروستانی
