در ارتفاعات کوه بمو، در شمال شیراز بین طول شرقی ۵۴/۵۲ و عرض شمالی ۵۳/۲۹ تا ۳۶/۲۹ قرار دارد. کوه بمو منبع و سرچشمه چند قنات است و معروفترین آنها قنات رکن آباد (—> آب رکناباد) در دامنه غربی و آب زنگی (—> آب زنگی) در روستای زنگی است. ارتفاع بلندترین قله این کوه ۲۶۶۱ متر است.
این پارک ابتدا در سال ۱۳۴۱ با وسعت ۰۰۰/۱۰۰ هکتار تحت عنوان منطقه ممنوعه انتخاب شد و مورد حفاظت قرار گرفت سپس در سال ۱۳۴۶ به ۰۰۰/۵۰ هکتار کاهش یافته و به عنوان منطقه حفاظت شده درآمد. و در سال ۱۳۴۹ به پارک وحش تبدیل شد و مساحت آن به ۰۰۰/۴۸ هکتار کاهش یافت. در سال ۱۳۵۰ با توجه به وظایف جدید سازمان محیط زیست تمامی پارکهای وحش به پارک ملی تغییر نام داد. پارک ملی بمو منطقهای کوهستانی است و شامل سه رشته کوه میباشد که به موازات یکدیگر از شرق به غرب امتداد یافته و در میان رشته کوهها، رشتههای باریک با پوشش گیاهی علفزار و بوتهای قرار دارد. این پارک یکی از ذخایر ژنتیک گیاهی و جانوری و از جمله مراکز گردشگری طبیعی استان فارس است. مقدار زیادی از چشمههای موجود در آن تحت عنوان تفرجگاه مورد بازدید قرار میگیرد. تاکنون حدود ۳۰۰ گونه گیاهی در پارک شناسایی شده و تعداد ۳۶ چشمه نیز در آن وجود دارد. در چهار نقطه پارک، مناطق مستعد و امکانات تفرجگاهی وجود دارد.پوشش جانوری این منطقه دربرگیرندۀ آهو، قوچ، میش، بز، پلنگ، کفتار، گرگ، گربه وحشی و انواع مختلف پرندگان همچون کبک، تیهو، هما، عقاب طلایی، کلاغ است.
منابع: آثار عجم، فرصتالدوله شیرازی، انتشارات بامداد، ۱۳۶۲، ص ۴۲۶ / بناهای تاریخی و آثار هنری جلگه شیراز، علینقی بهروزی، انتشارات اداره کل فرهنگ و هنر استان فارس، ۱۳۴۹، ص ۷ـ۴ / تاریخ بافت قدیمی شیراز، کرامتاللّه افسر، انتشارات انجمن آثار ملی، تهران، ۱۳۵۳، ص۱۵۲ / شیراز در گذشته و حال، حسن امداد، اتحادیه مطبوعاتی فارس، ص ۱۱ / شیراز و فارس، اداره سیر و سیاحت و اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس، شیراز، ۱۳۷۱، ص ۸ / فارس، جهانگردی و توسعه، مرکز انفورماتیک و مطالعات توسعه، بنیاد فارسشناسی، ۱۳۷۲، ص ۸۰ / فارسنامه ناصری، حاج میرزا حسن حسینی فسایی، تصحیح و تحشیه منصور رستگار فسایی، امیرکبیر، تهران، ۱۳۶۷، ج ۲، ص ۱۶۳۳.
کوروش کمالی سروستانی