در ۷۰۰ متری ضلع شمالی دهکده تاج آباد در نزدیکی تخت‌جمشید واقع شده است. این تل شامل ۷ برجستگی است که بلندترین آن ۵ متر ارتفاع و ۱۲۰ متر قطر در دامنه دارد. براساس حفاری‌های انجام شده در این تپه، دیوار خانه‌های مسکونی ساخته شده از چینه و سطح دیوارهای اندود شده با کاهگل یافته شده است. هم‌چنین بقایای ساختمانی را یافته‌اند که آن را معبد می‌دانند. این ساختمان دارای یک حیاط مرکزی با دو در ورودی در گوشه شمال شرقی و جنوب غربی است. اتاق بزرگی در ضلع شمال شرقی حیاط و دو اتاق به ابعاد ۲×۲ و ۱×۳ متر در شمال غربی حیاط وجود دارد. در گوشه‌ای از حیاط نیز اجاقی به مساحت ۶/۱ مترمربع به ارتفاع ۱۸ سانتی‌متر و عرض ۲۰ سانتی‌متر وجود دارد که سه بار با اندود گل مرمت شده است. سفال‌های به دست آمده از این تل شامل سفال‌های خشن و ظریفی می‌شود که شاموت هر دو نوع، سفال گیاهی است و ناخالصی شنی سفال خشن بیش از سفال ظریف است. ظروف سفالی با دست شکل یافته‌اند. سفال‌ها خشن و ساده می‌باشند و برخی از سفال‌های ظریف با نقوش هندسی ساده به رنگ سیاه یا قهوه‌ای تیره، مزیّن شده‌اند.برخی از اشیاء به دست آمده در تل گپ عبارتند از: سردوک‌های ساده، ستاره‌ای و مخروطی مزیّن به نقوش ساده خطی، پیکرهای گلی کوچک به شکل حیوانات شاخ‌دار. اشیاء گلی به شکل میخ‌های کوچک، صفحات کوچک و مدور گلی و سفالی و دو عدد سنجاق مسی.

منابع: ایران در پیش از تاریخ، باستان‌شناسی ایران از آغاز تا سپیده‌دم شهرنشینی، صادق ملک شهمیرزادی، سازمان میراث فرهنگی کشور، ۱۳۷۸، ص ۴۴۰.

کوروش کمالی سروستانی