تپهای است در مرودشت، جلگه سعادتآباد نزدیک به خرابههای استخر که قدمت آن را به دوران قبل از تاریخ تا دوران ساسانیان نسبت میدهند. وسعت این تپه در حدود ۲۰۰۰۰ متر مربع میباشد. سفالهای به دست آمده از این تل همانند سفالهای تل شغا، تل تیموران و تل کمین میباشد. خمیر این ظروف سفالی پاک و کاملا پخته با رنگ زرد و آجری روشن و نقوش قهوهای و سیاه رنگ میباشد. ظروف به دست آمده عبارتنداز: جام، ظرف دستهدار شکمدار با لبه پهن، کاسه ماست خوری و آبخوری.نقوش این ظروف بیشتر در روی لبه آن نقش شده است، نقوشی چون نوارهای موجدار، نقش شطرنجی، خطوط دندانارهای و نقوش مرغانی که همانند قویی در حال شنا بر روی آب هستند. این تل در تاریخ ۱۲/۱/۱۳۸۱ با شماره ۷۲۰۲ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
منابع: مروری بر پنجاه سال باستانشناسی ایران، عزتاللّه نگهبان، سازمان میراث فرهنگی کشور (پژوهشگاه)، تهران، ۱۳۷۶، ص ۴۲۳.
کوروش کمالی سروستانی