از بازارهای شیراز است که در ضلع جنوبی درِ ورودی جنوبی بازار وکیل واقع شده است. قدمت این بازار بیش از بازار وکیل است. بازار مرغ (روحاللّه)، بازار نو مشیر، سرای حاجی آقاجانی و بازار مسگرها در فواصل متفاوت به این بازار میپیوندند.این بازار در ابتدا سر باز و بدون سقف بوده و به جای حجرههای کنونی، در آن از چادر استفاده میشده، احتمالاً به دلیل آن که مسیر عبور اردوی قوام بوده، بدین نام معروف شده است.اردو بازار با پیچ و خم بسیار و عرض کم، دارای کفپوشی جدید است و بدنههای آن نیز بهطور کامل بازسازی شده است و تنها جرزهای برخی جاها، به صورت قدیمی خود باقی مانده است. در این بازار تنها یک رخبام و دری قدیمی از گذشته بر جای مانده است. سقف کنونی بازار که آثار سوختگی دوران پهلوی در آن مشهود است، از سه پوشش خرپای چوبی، الوار چوبی (که سقفی تخت را ایجاد کرده) و خرپای فلزی با پوشش ایرانیت تشکیل شده است. حجرههای این بازار به فاصله یک پله از سطح زمین قرار گرفتهاند. هماینک این بازار محل فروش پوشاک محلی است. این بازار در تاریخ۲۴/۳/ ۱۳۸۲ با شماره ۹۲۳۶ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
منابع: چهار بازار قدیمی در فارس، اللّهقلی اسلامی، چاپ کورش، شیراز، بی تا، ص ۷ / شیراز، شهر گل و بلبل، علی محمدی، انتشارات تختجمشید، شیراز، ۱۳۷۸، ص ۳۳۱.
کوروش کمالی سروستانی
