«گلستان سعدی» از مهمّترین کتابهای ادبی زبان فارسی است و در شمار نفیسترین آثار منثور قرن هفتم قرار دارد. این اثر، آموزنده زبان و معارف اخلاقی است و با نثری آمیخته به شعر، آهنگین و مسجّع نگارش یافته است. پیش از سعدی نیز نویسندگانی نظیر: خواجه عبدالله انصاری (۳۹۶-۴۸۱ ه .ق)، ابوالفضل رشیدالدّین میبدی (قرن ششم)، احمد غزالی (۴۵۴-۵۲۰ ه .ق) و قاضی حمیدالدّین بلخی (م: ۵۵۹ ه .ق) کلام خود را با سجع میآراستند و همچنین مانند سعدی نظم و نثر را با یکدیگر میآمیختند؛ امّا هیچ کدام در این شیوه نگارش به توفیقی که سعدی بدان دست یافته، نرسیدهاند.
