از آثار تاریخی دوره ساسانی و زمان شاپور اول است که در شهرستان کازرون، شهر قائمیه و در شمال روستای تنگ قندیل در داخل تنگ واقع شده است. این نقش برجسته برخلاف دیگر نقوش ساسانی که بر روی صخره متصل به کوه حجاری شدهاند، بر روی یک قطعه سنگ بزرگ منفرد در حاشیه بستر یک رودخانه فصلی حجاری شده است. این نقش نیز همانند اکثر نقش برجستههای ساسانی در یک محیط طبیعی زیبا در کنار یک چشمه حجاری شده است.این نقش برجسته برای اولین بار توسط علیاکبر سرفراز معرفی شده است.این نقش برجسته بر روی سنگی به ابعاد ۵۰/۵×۸ متر حجاری شده و ابعاد خود نقش ۱۰/۲×۲/۸۰ متر است.در این نقش برجسته دو مرد و یک زن به حالت ایستاده حجاری شدهاند. نفر وسط شاپور اول بوده که بر روی یک پای خود تکیه داده و دست چپ خود را بر شمشیر گذاشته و در حال اهدای گل به ملکه خود آذر آناهیتا میباشد. نوع تاج شاپور با تاجهای رسمی متفاوت است و در حقیقت نوعی کلاه میباشد. لباس وی به صورت بالا تنه چسبان با یک شنل آویزان و شلوار گشاد چیندار است. در روبهروی وی (سمت چپ) زنی ایستاده و بر روی پای چپ خود تکیه داده و از شاپور گلی را دریافت میکند. لباس وی به صورت قبای بلندی است که تا روی زمین امتداد یافته است.در سمت راست صحنه پشت سر شاپور فردی (احتمالاً ولیعهد) حلقه قدرت را در دست راست خود گرفته و دست خود را بر روی شمشیر قرار داده، پای این فرد و شمشیر شاپور آسیب دیده است. در مجاور این نقش برجسته، بقایای پراکنده آثار و همچنین یک آب انبار روباز دیده میشود.این اثر در تاریخ ۱۳/۵/۱۳۸۰ با شماره ۴۵۳۹ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
منابع: اسناد سازمان میراث فرهنگی استان فارس / تحقیقات میدانی / ویژهنامه کنگره بیشابور، ص ۴۳۰.
کوروش کمالی سروستانی
