از کلیساهای شیراز است که در محله سرباغ، در نزدیکی مسجد مشیر و در کنار بازارچه ارمنیها واقع شده است.
این کلیسا در سال ۱۰۴۱ه..ق در زمان حکومت شاه عباس دوم، احداث شده است. این کلیسا از نظر سبک بنا و تزیینات طاقچه و گچبریها از نمونههای ساختمان دوره صفویه است. دیوارها و پلهها و کف ایوانها آجری است.تالار نمازخانه کلیسا، سه درگاه ورودی دارد که دو تای آن بسته است. در انتهای شرقی این تالار، محل نیایش قرار گرفته است و یک شاهنشین نیز در آنجا وجود دارد که دارای مجلس نقاشی شام آخر و دوازده چراغ روشن به نشانه دوازده حواری است، در دو سوی دیگر آن، دو شاه نشین به قرینه وجود دارد که بر روی هم تصویر صلیب را ساختهاند.سقف تالار چوبی است و بر روی آن تصویر پنج مجلس با رنگ و روغن نقاشی شده است که بیانگر نقاشیهای سبک صفوی در شیراز است. در گذشته پنج تخته قالی با همان نقوش پنج مجلس نقاشی سقف وجود داشته، اما هم اینک وجود ندارد. در زیر سقف تالار طاقچهای قراردارد که بر روی آن گچبری و مقرنسکاری شده است. ازاره کلیسا نیز از سنگهای سرخ رنگی است که بر روی آن حجاری شده است.در این کلیسا و حیاط آن مقبره برخی از مسیحیان وجود دارد. این بنا در تاریخ ۱۵/۷/۱۳۴۶ با شماره ۷۵۹ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
منابع: اقلیم پارس، سید محمدتقی مصطفوی، نشر تابان، تهران، ۱۳۶۴، ص ۷۱ / بناهای تاریخی و آثار هنری جلگه شیراز، علینقی بهروزی، انتشارات اداره کل فرهنگ و هنر استان فارس، ۱۳۴۹، ص ۲۲۲ / شیراز شهر جاویدان، علی سامی، انتشارات نوید شیراز، ۱۳۶۳، ص ۶۰۵ / مراکز فرهنگی فارس، مرکز انفورماتیک و مطالعات توسعه، سازمان برنامه و بودجه استان فارس، ۱۳۷۲، ج ۱، ص ۱۳۵.
کوروش کمالی سروستانی
