از قلعههای تاریخی لار است که بر روی تپه مرتفعی در ضلع غربی شهر قدیم لار واقع شده است. این قلعه به شکل ذوزنقه و از خشت ساخته شده است. طول قلعه ۷۰۰ متر و عرض آن ۱۷۰ متر میباشد و از سه بخش دیوار سنگی محاطی، قلعه بالایی و قلعه میانی تشکیل شده است. در ویرانه قلعه آثاری از مسجد، حمام، مقبره و چاه آب سنگی و آب انبار وجود دارد. ورودی این قلعه در جبهه شمالی دارای بناهایی است. قدمت قلعه را به دوران پیش از اسلام نسبت میدهند.
در این قلعه همچنین آثار چینی دوره مغول یافته شده است. این قلعه تا زمان سلطنت رضاشاه مسکونی بوده که در این دوره و پس از آن به جز بخش قلعه بالایی بقیه قسمتهای قلعه از بین رفته است. این قلعه در تاریخ ۲/۸/۱۳۸۲ با شماره ۱۰۵۰۷ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
منابع: اقلیم پارس، سید محمدتقی مصطفوی، نشر تابان، تهران، ۱۳۶۴، ص ۵۴۴ / تاریخ لارستان، علاءالدین مورخ لاری، تصحیح و تحشیه محمدباقر وثوقی، انجمن لارشناسی، راهگشا، شیراز، ۱۳۷۱، ص ۶۲، ۳۴ / سیمای لارستان، صادق رحمانی، مؤسسه فرهنگی همسایه، قم، ۱۳۷۵، ص ۹۳ / فارس، جهانگردی و توسعه، مرکز انفورماتیک و مطالعات توسعه، بنیاد فارسشناسی، ۱۳۷۲، ص ۵۲ / لار شهری به رنگ خاک، محمدباقر وثوقی، مؤسسه نشر چشمه، تهران، ۱۳۶۹، ص ۲۱۳ / مراکز فرهنگی فارس، مرکز انفورماتیک و مطالعات توسعه، سازمان برنامه و بودجه استان فارس، ۱۳۷۲، ج ۱، ص ۱۹۷ / معماری ایران (دوره اسلامی)، به کوشش محمدیوسف کیانی، جهاد دانشگاهی، تهران ۱۳۶۶، ج ۲، ص ۱۴۸.
کوروش کمالی سروستانی
