محوطهای باستانی واقع در شهرستان مهر، بخش گلهدار، دهستان اسیر، روستای سرگاه است و ابعاد تقریبی آن در حدود ۱۵۰×۲۰۰ متر است. مجموعه مساحت این تپه در حدود سه هکتار است و از یک سری پستی و بلندیهای متعدد تشکیل شده است. در این محوطه سفالهای منقوش با نقوش هندسی به رنگهای تیره و قهوهای و قرمز بر زمینهای نخودی و قرمز یافته شده که به احتمال زیاد این نوع سفالها در لایههای تحتانی این محوطه مربوط به دورههای پیش از تاریخ است.علاوه بر سفالهای منقوش، سفالهای اشکانی و ساسانی و همچنین سفالهای لعابدار دوره اسلامی در این محوطه یافته شده است. سفالهای دوره اسلامی از تنوع بیشتری برخوردارند. انواع سفالهای نقاشی زیر لعاب، نقش کنده، چینی و لعاب یکرنگ در این محوطه یافته شده است. در بخش جنوب غربی این محوطه تعداد ده عدد سنگ گور صندوقچهای شکل مزیّن به خطوط ثلث وجود دارد. در همین محل نیز یک پلان نامشخص از بنای سنگ و گچی نیز یافته شده است. آثار پیهای ساختمانی متعدد از سنگ و ساروج در سطح این محوطه مشاهده میشود. همچنین در این محوطه یک آجر ناقص به دست آمده که ضخامت آن ۱۰ سانتیمتر است.
این محوطه در تاریخ ۱۱/۶/۱۳۸۲ با شماره ۹۸۱۵ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
منابع: بررسی آثار دشتهای پسکرانهای خلیج فارس: دارالمیزان و گلهدار، لامرد، علا مرودشت، مصیب امیری، شیراز، سازمان میراث فرهنگی و گردشگری فارس و دانشنامه فارس، ۱۳۸۴، ص ۱۶.
کوروش کمالی سروستانی
