دریاچه پریشان در مغرب شیراز و در ۱۵ کیلومتری شرق کازرون در مسیر روستای فامور قرار دارد. علت نامگذاری این دریاچه تغییراتی است که در میزان آب آن حاصل میشود. قسمت اعظم آب آن از بارش باران و برف تأمین میشود و در سالهای پر باران سطح آب دریاچه بالا میآید و بخشی از اراضی اطراف را زیر پوشش قرار میدهد. وجود چشمههایی مثل خواجه و پل آبگینه در شمال و شمال غربی، بخشی از آب این دریاچه را تأمین میکند. این دریاچه با ۸ کیلومتر طول و ۳ کیلومتر عرض محلی مناسب برای رشد آبزیان مختلف است و هرساله پذیرای هزاران نوع پرنده مهاجری است که از سراسر دنیا به این منطقه کوچ میکنند. تعدادی از این پرندگان شناسایی شدهاند که از میان آنها میتوان درنا، غاز، انواع اردکها، بوتیمار و حواصیل را نام برد.
در فصل بهار حوالی این دریاچه پوشیده از گلهای نرگس و شب بو میشود و مکانی مناسب برای بازدید گردشگران به شمار میرود.
منابع: آثار عجم، فرصتالدوله شیرازی، انتشارات بامداد، ۱۳۶۲، ص ۲۷۸ / جغرافیای تاریخی فارس، پاول شواتس، ترجمه کیکاوس جهانداری، انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، تهران، ۱۳۷۲، ص ۳۴ / جغرافیای کامل ایران، عبدالرضا فرجی، دبیران گروههای آموزشی جغرافیای استانها، شرکت چاپ و نشر ایران، تهران، ۱۳۶۶، ج ۲، ص ۸۵۰ / دایره المعارف فارسی، غلامحسین مصاحب، انتشارات فرانکلین، ۱۳۴۵، ج ۱، ص ۵۴۱ / شهر سبز یا شهرستان کازرون، محمدجواد بهروزی، کانون تربیت شیراز، ۱۳۴۶، ص ۱۹ / فارس، جهانگردی و توسعه، مرکز انفورماتیک و مطالعات توسعه، بنیاد فارسشناسی، ۱۳۷۲، ص ۸۳ / فارسنامه ابن بلخی، ابن بلخی، توضیح و تحشیه منصور رستگار فسایی، بنیاد فارسشناسی، ۱۳۷۴، ص ۳۶۷ / فارسنامه ناصری، حاج میرزا حسن حسینی فسایی، تصحیح و تحشیه منصور رستگار فسایی، امیرکبیر، تهران، ۱۳۶۷، ج ۲، ص ۱۶۰۰ / فرهنگ فارسی دکتر معین، محمد معین، امیرکبیر، تهران، ۱۳۵۶، ج ۵، ص ۳۴۴ / کازرون در آینه فرهنگ ایران، منوچهر مظفریان، انتشارات نوید شیراز، ۱۳۷۳، ص ۳۶ / لغتنامه دهخدا، علیاکبر دهخدا، انتشارات دانشگاه تهران، ۱۳۷۲، ج ۴، ص ۴۸۷۰.
کوروش کمالی سروستانی
