از بناهای دوران قاجاریه در شیراز است که در خیابان لطفعلی خان زند و در پشت نارنجستان قوام واقع شده است. پلان بنای امامزاده به صورت مستطیل میباشد. سر درِ بنا که اخیراً تعویض شده، دارای یک طاقنمای آجری است. بنای اصلی امامزاده و مسجد الحاقی آن در وسط ضلع شمالی و به سمت جنوب امتداد دارد. مصالح مورد استفاده در ساخت بنا شامل سنگ، آجر و ملاط گچ و گل میباشد. در سالهای اخیر یک بنای الحاقی جهت اقامه نماز در ضلع شرقی حیاط ساخته شده که نمازگزاران در آن به ادای فرایض دینی میپردازند. ضلع جنوبی بنا دارای یک طاقنمای اصلی در وسط است که در سالهای اخیر به دلیل عدم استفاده از آن با آجر پوشیده شده است. دو مناره نیز در دو سوی ایوان اصلی ساخته شده است. مقبره امامزاده در زیرزمین بنا واقع شده که راه ورود به آن از ضلع شرقی بنا توسط چند پله است که به زیرزمین متصل میشود. بنای زیرزمین به صورت یک چلیپای نسبتاً کوچک است که مقبره در زیر شاهنشین جنوبی قرار گرفته است. بنای قدیمی مسجد الحاقی به امامزاده دارای ۳ ستون سنگی است و سقف آن به صورت عرقچین کار شده است. در حال حاضر از این بنا به عنوان مسجد و امامزاده استفاده میشود.تزیینات این امامزاده شامل کاشی معقلی است که بر روی دو مناره و در سقف عرقچین بنا از آن استفاده شده است. در داخل بنای چلیپای امامزاده نیز با خط خوش ثلث آیات قرآنی نگاشته شده است.این بنا در دوره پهلوی اندکی مورد تعمیر واقع شده و در تاریخ ۲۳ /۱۱/ ۱۳۸۰ با شماره ۴۷۲۳ در فهرست آثار ملی به ثبت رسید.
منابع: اسناد سازمان میراث فرهنگی استان فارس / تحقیقات میدانی.
کوروش کمالی سروستانی
