از گورستانهای دوره اسلامی و دوره صفویه در شهرستان لامرد است که در فاصله ۱۸ کیلومتری جنوب شرقی شهر لامرد و جنوب روستای پنگرو قرار دارد. این محوطه در حاشیه دشت واقع شده و محدوده تقریبی آن حدود ۸۰ متر در ۶۰ متر است. سنگ گورهای موجود در این محوطه که توسط هاینس گبه در سال ۱۹۷۷ بررسی و شناسایی شده، تخریب شده و در حال نابودی است. در این گورستان تعداد ۲۰ قطعه سنگ مزیّن به خطوط نسخ، ثلث و تزیینات هندسی موجود است که به دلیل فرسایش سطح، جملات نگاشته شده بر روی آن قابل خواندن نیست.
یکی از این سنگ گورها دارای ابعاد ۱۸۰ سانتیمتر طول و ۵۰ سانتیمتر عرض و ۶۰ سانتیمتر ارتفاع است که بخش زیرین آن شکسته شده است. سطوح جانبی و سطح پیشانی آن، مزیّن به جملاتی به خط نسخ و تزیینات هندسی است.
در بخش مرکزی سطح بالای گور، نام سازنده سنگ قبر و در حاشیه دور آن جملاتی از «آیهالکرسی» نوشته شده است. در دو سطح جانبی، متن و تزیینات هندسی حک شده است. تزیینات این قسمت را چندضلعیهای منظم تو در تویی تشکیل میدهد که به اشکال مختلف طراحی شده است. سرتاسر حاشیه دور این قسمت را تزیینات زنجیرهای شکل فرا گرفته است.این گورستان در تاریخ ۱۰/۱۰/۱۳۸۱ با شماره ۶۷۹۳ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
منابع: اسناد سازمان میراث فرهنگی استان فارس / تحقیقات میدانی.
کوروش کمالی سروستانی
