از آثار دشت مرودشت در مسیر راه کاروان رو شیراز ـ اصفهان است که بر روی رودخانه کر بنا شده است و احتمالاً مربوط به دوران صفویه میباشد.این پل در مسیری به طول ۲۰۰ متر، عرض ۷ متر و با ۱۰ دهانه اصلی و فرعی در ابعاد مختلف احداث شده است. هم اینک تنها بقایای سه پایه اصلی پل تا محل پاکار طاق دهانهها بر جای مانده است. پایههای پل تا محل پاکار طاقها، با قطعات سنگهای آهکی به شکل منظم تراشیده شدهاند و در دو جهت دارای موج شکنهای مدور میباشند. بر روی این سنگها علایمی حک شده است. پایهها، طاق دهانهها و بخشهای دیگر بدنه پل از آجرهایی به ابعاد ۵×۲۴×۲۴ سانتیمتر و نیز سنگ لاشه و قلوه ساخته شدهاند.دو دهانه وسیع و اصلی پل که در بخش میانی آن واقع شدهاند، دارای ۸/۱۰ متر و ۸/۳۰ متر عرض میباشند. ارتفاع سطح گذر پل تا سطح آب نیز در حدود ۱۲ متر میباشد.در روی این پل اتاقهایی در ارتفاع ۵/۲۰ متری از سطح آب در ابعاد ۹۰/۳×۶۰/۵×۶/۱۰ متر ساخته شده است. این اتاقها با پوشش گنبدی مسقف در سه ضلع دارای فرورفتگی، طاقچه و در ضلع دیگر دارای ورودی کمعرضی میباشند.
منابع: دایره المعارف بناهای تاریخی ایران در دوره اسلامی، بناهای عامالمنفعه، کاظم ملازاده، مریم محمدی، پژوهشگاه فرهنگ و هنر اسلامی، ۱۳۷۹، ص ۱۴۸.
کوروش کمالی سروستانی
