از آثار دوره صفویه است که در جنوب غربی جلگه مرودشت، بر روی رودخانه کر، به دستور امام قلی خان فرزند اللّه وردیخان، حاکم فارس، در زمان حکومت شاه عباس کبیر (۱۰۲۱ه..ق تا ۱۰۴۳ه..ق) ساخته شده است. این پل با ارتفاع نزدیک به ۸ متر، طول ۱۱۵ متر و عرض ۴/۵ متر، از سنگ و ساروج ساخته شده است و دارای ۱۳ دهانه طاق میباشد. قوسهای این پل، هفت اوپنج هستند. این پل پیش از ساخته شدن پل آهنی جدید، تنها راه ارتباطی شیراز ـ اصفهان بوده، اما هم اینک در حال ویرانی است.
سازمان میراث فرهنگی در سال ۱۳۴۳ به تحقیق و بررسی آن پرداخت و در تاریخ ۲/۸/۱۳۵۱آن را با شماره ۹۲۹ در فهرست آثار ملی به ثبت رسانده است.
منابع: آثار عجم، فرصتالدوله شیرازی، انتشارات بامداد، ۱۳۶۲، ص ۱۳۲ / اقلیم پارس، سید محمدتقی مصطفوی، نشر تابان، تهران، ۱۳۶۴، ص ۴۸ / پلهای قدیمی ایران، محمدعلی مخلصی، سازمان میراث فرهنگی، ۱۳۷۹، ص ۳۱۶ / دانشنامه جهان اسلام، زیر نظر غلامعلی حدادعادل، بنیاد دایره المعارف اسلامی، تهران، ۱۳۷۹، ج ۵، ص ۶۷۷ / دایره المعارف بناهای تاریخی ایران در دوره اسلامی، بناهای عامالمنفعه، کاظم ملازاده، مریم محمدی، پژوهشگاه فرهنگ و هنر اسلامی، ۱۳۷۹، ص ۱۴۴ / شیراز شهر جاویدان، علی سامی، انتشارات نوید شیراز، ۱۳۶۳، ص ۵۰۷ / شیراز و فارس، اداره سیر و سیاحت و اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس، شیراز، ۱۳۷۱، ص ۶۲ / فارسنامه ناصری، حاج میرزا حسن حسینی فسایی، تصحیح و تحشیه منصور رستگار فسایی، امیرکبیر، تهران، ۱۳۶۷، ج ۱، ص ۴۷۴ / مراکز فرهنگی فارس، مرکز انفورماتیک و مطالعات توسعه، سازمان برنامه و بودجه استان فارس، ۱۳۷۲، ج ۱، ص ۲۱۸ / معماری ایران (دوره اسلامی)، به کوشش محمدیوسف کیانی، جهاد دانشگاهی، تهران ۱۳۶۶، ج ۲، ص ۱۷۳.
کوروش کمالی سروستانی
