محوطهای باستانی است که در شهرستان مهر، در کناره جنوبی جاده آسفالته سرگاه ـ اسیر قرار دارد.در این محوطه امامزادهای معروف به شاه محمد وجود دارد و قبرستان امروزی مردم سرگاه نیز در همین محوطه است. این محوطه از یک سری محوطههای بزرگ و کوچک همراه با پستی و بلندیهای متعدد تشکیل شده که محدودهای در حدود ۲۰۰×۳۰۰ متر را دربرگرفته است. حداکثر ارتفاع بخشهای مختلف این محوطه ۳ متر است. آثار معماری گچی و سنگی در اکثر بخشهای آن مشاهده میشود.
سنگگورهای صندوقچهای شکل یافته شده در این محوطه مزیّن به خطوط ثلث و عربی است. از این محوطه امروزه به عنوان قبرستان استفاده میشود.این محوطه در تاریخ ۱۱/۶/۱۳۸۲ با شماره ۹۸۱۴ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
منابع: بررسی آثار دشتهای پسکرانهای خلیج فارس: دارالمیزان و گلهدار، لامرد، علا مرودشت، مصیب امیری، شیراز، سازمان میراث فرهنگی و گردشگری فارس و دانشنامه فارس، ۱۳۸۴، ص ۱۷.
کوروش کمالی سروستانی
