در دوازده کیلومتری جنوب غربی داراب در دهستان شاهیجان آتشکده آذرجو یا چهارطاقی دوران ساسانی در کنار چشمه و برکه آبی معروف به اُغلان قِز (پسر و دختر) واقع شده است. این بنا نیز مانند بسیاری از آثار دوره ساسانی توسط گشتاسب ـ پادشاه معروف ایران ـ در کنار آب ساخته شده است. مصالح اصلی به کار رفته در بنا سنگ و گچ است و نمای آن با آجرهایی مربع شکل به طول و عرض سیسانتیمتر و قطر ده سانتیمتر تزیین شده است. این بنا در سده گذشته دارای گنبد بوده، ولی گنبد آن امروزه به درون چهارطاقی فرو ریخته است.
سقف گنبدی شکل آتشکده آجری بوده و با ارتفاعی در حدود ۱۲ متر بر بالای سکوی مربع شکلی از سنگ و گچ بنا شده است. در درون آتشکده چهارطاقیی به ارتفاع تقریباً ۱۵ متر ساخته شده است. این بنا اکنون تخریب شده است. اولین بار فرصتالدوله شیرازی این بنا را آتشکده آذرجو نامید و از آن به بعد در سایر نوشتهها این اثر بدین نام معروف شد. درخت سدر کهنسالی در کنار چهارطاقی وجود دارد که در نقاشی ترسیمی فرصت شیرازی نیز مشاهده میشود.
منابع: آثار عجم، فرصتالدوله شیرازی، انتشارات بامداد، آبان ماه ۱۳۶۲، ص ۱۰۱،۱۰۲ / اقلیم پارس، سید محمدتقی مصطفوی، نشر تابان، تهران، ۱۳۶۴، ص۹۲ / شهر من داراب، حسین آزما، انتشارات کاوه آزما، ۱۳۷۵، ص۱۱۲ / فارس، جهانگردی و توسعه، مرکز انفورماتیک و مطالعات و توسعه، بنیاد فارسشناسی، ۱۳۷۲، ص ۳۲.
کوروش کمالی سروستانی
